The Witcher 3 bitmedi: CD Projekt 11 yıllık bir oyunu nasıl yeniden büyütüyor?

The Witcher 3, 2015 yılında çıktı. Bu ay, 29 Eylül'de, oyunun Remastered sürümü geliyor — ve mevcut sahipleri için ücretsiz.

Bir de öncesinde şu oldu: 25 Ağustos'ta, duyurunun yapıldığı gün, Hearts of Stone ve Blood and Wine genişlemeleri ana oyunun bütün sahiplerine ücretsiz verildi. Yani daha önce para ödeyerek alınan iki genişleme, artık oyunu almış herkesin.

İlk bakışta bu bir cömertlik hikâyesi. Ama hamleleri tek tek değil arka arkaya koyunca başka bir şey görünüyor: bir oyunu emekliye ayırmak yerine yeniden büyütmeye çalışan bir plan.

Şirketin niyetini bildiğimi iddia etmiyorum. Ama yapılan hamlelerin birlikte oluşturduğu şekli anlatabilirim.

2015'ten bugüne gerçekte ne oldu

Sıralayınca tablo netleşiyor:

Tarih	Ne oldu	Ücret
Mayıs 2015	Ana oyun çıktı	Ücretli
Ekim 2015	Hearts of Stone	Ücretli
Mayıs 2016	Blood and Wine	Ücretli
Aralık 2022	Yeni nesil güncellemesi (PS5, Xbox Series)	Ücretsiz
Ağustos 2026	İki genişleme herkese açıldı	Ücretsiz
Eylül 2026	Remastered	Ücretsiz
2027	Songs of the Past genişlemesi	Ücretli

2016 ile 2022 arasında uzun bir sessizlik var. Yani bu, on bir yıldır kesintisiz uygulanan bir plan değil. Son dört yılda kurulmuş bir yaklaşım.

Ve dizilişte bir mantık var: önce teknik yenileme ve içerik açılıyor, sonra ücretli yeni içerik geliyor.

Ne ücretsiz, ne ücretli

Model buradan okunuyor.

Ücretsiz olan: var olan oyunun daha iyi çalışması, daha iyi görünmesi ve daha fazla kişiye ulaşması. Nesil güncellemesi, remaster, eski genişlemelerin açılması.

Ücretli olan: yeni içerik. Songs of the Past 2027'de geliyor ve parayla satılacak.

Ayrım basit ama sonucu önemli: yükseltme için ödeme istenmiyor, yeni hikâye için isteniyor.

Remaster pazarında yükseltmenin yeniden ücretlendirilmesi alışılmadık bir şey değil — aynı oyunun geliştirilmiş sürümü ayrı ürün olarak satılabiliyor. CD Projekt burada farklı bir yol seçmiş görünüyor.

Remastered neden sadece makyaj değil

Bu, çözünürlük artıran bir yama değil. CD Projekt'in duyurusunda görseller, ışıklandırma, ışın izleme, performans, dövüş, hareket ve yetenek ağacı gibi çok sayıda alanda değişiklikten söz ediliyor. Macar stüdyo Yigsoft ortak geliştirici olarak çalışmış.

Daha önemlisi şu: Remastered ile Songs of the Past teknik olarak birbirinden bağımsız değil. Geliştirici ekip, yeni Letten bölgesindeki bazı hedeflerin — yoğun orman, atla geçiş, açık alan optimizasyonu gibi — Remastered için yapılan teknik değişiklikler olmadan gerçekleştirilemeyeceğini söylüyor. CD Projekt'in kendi destek belgeleri de genişlemenin 2022'deki nesil güncellemesinin oluşturduğu temel üzerine kurulduğunu belirtiyor.

Yani ücretsiz güncelleme yalnızca eski oyuna makyaj yapmıyor; ücretli yeni içeriğin teknik olarak mümkün hale gelmesine de katkı sağlıyor.

Erişimi genişletmek

Üçüncü ayak platformlar. Remastered ile oyun iki yeni yere gidiyor: Nintendo Switch 2 için yerel bir sürüm ve PC tarafında ilk kez Battle.net.

Switch 2 tarafı özellikle dikkat çekici, çünkü orijinal Switch sürümüne sahip olanlar yeni sürümü ücretsiz alabiliyor. Yani 2019'da elde taşınabilir bir cihazda oynamış biri, 2027'deki genişlemeye hazır hale getiriliyor.

Bütün bu hamlelerin ortak noktası şu: yeni genişleme çıktığında oynamaya hazır, oyunu güncel sürümde ve elinin altında tutan bir kitle oluşturmak.

Canlı tutmanın bedeli

Bir maliyeti var ve atlanmaması gerekiyor.

Remastered ile PC minimum gereksinimleri yükseliyor: Windows 11 zorunlu, SSD zorunlu, 12 GB RAM, yalnızca DirectX 12. Oyun 2015'te Windows 7 ve sabit diskle çalışıyordu.

Yani "ücretsiz yükseltme" herkes için aynı anlama gelmiyor. Windows 10'da kalmış veya hâlâ HDD kullanan bir oyuncu, sahip olduğu oyunun yeni sürümünü çalıştıramayabilir. Donanım fiyatlarının bu kadar yükseldiği bir dönemde bu küçük bir ayrıntı değil.

Bunun sektör açısından anlamı

Eski bir oyundan gelir elde etmenin bilinen yolu, onu yeniden paketleyip yeniden satmak. CD Projekt'in burada yaptığı farklı görünüyor: yükseltmeyi bedava verip yeni içeriği satmak.

Mantığı şöyle kuruluyor olabilir. On bir yıllık bir oyunun elinde çok büyük bir sahip kitlesi var ama bu kitlenin önemli kısmı oyunu yıllar önce bırakmış. Onlara remaster satmak zor — zaten oynadıkları oyun. Ama oyunu bedava güncelleyip geri çekerseniz, satacağınız şey remaster değil yeni hikâye oluyor. Ve yeni hikâye için ödeme yapma isteği çok daha yüksek.

Bir ek boyut daha var: CD Projekt genişlemeyi Geralt'ın "son macerası" ve The Witcher 3'ün "final bölümü" olarak tanımlıyor; şirket yönetimi bunu doğrudan "The Witcher 4'te bayrağı Ciri'ye devretmeden önce" diye ifade ediyor. Yani genişleme aynı zamanda The Witcher 4'e bir köprü. Eski oyunu canlandırmak, yeni oyunun kitlesini hazırlamak anlamına da geliyor.

Modelin sınırı

Bunu bir başarı hikâyesi olarak yazmak istemiyorum, çünkü bu model her yerde işlemez.

İşlemesi için üç şey gerekiyor: çok büyük bir mevcut sahip kitlesi, o kitlenin oyuna duyduğu güçlü bağlılık, ve ücretsiz çalışmanın maliyetini karşılayacak gelecek gelir.

The Witcher 3 bu koşulları karşılayabilecek nadir oyunlardan biri: 65 milyondan fazla satmış dev bir mevcut kitlesi var, marka hâlâ aktif ve önünde ücretli Songs of the Past ile The Witcher 4 bulunuyor. Çok daha küçük bir sahip kitlesine sahip ve önünde yeni ücretli içerik bulunmayan bir oyunda aynı hesabı yapmak çok daha zor olurdu.

Ayrıca bu strateji yalnızca ücretli genişleme gerçekten satarsa işe yarıyor. 2027'de Songs of the Past beklenen ilgiyi görmezse, geriye bir yıl boyunca bedava dağıtılmış çok sayıda iş kalır.

Yani bu bir formül değil, belirli bir oyunun belirli koşullarında mantıklı olan bir bahis. Sonucunu 2027'de göreceğiz.